Designerd Hardly art, hardly starving

I am designerd

photo My name is Folkert de Jong, I work as a senior interaction designer at a company called Wisdom in Groningen, The Netherlands.

Pages

Categories

Del.icio.us

Posted
23 June 2007 @ 12am

Tagged
Uncategorized

Waar was Designerd?

Het was wat stil op deze blog de laatste weken. De reden? Meerdere! Allereerst kwakkelt Designerd wat met zijn gezondheid. Een fikse griep die maar niet lijkt te wijken, verkoudheid, en een bang vermoeden dat hij wel eens last zou kunnen hebben van een plots optredende hooikoorts. Nooit last van gehad, en nu zit hij opeens zonder aanwijsbare reden met een flinke snotneus en een flauwe hoofdpijn. Erg vervelend, maar Designerd zal zich de komende week eens melden bij zijn huisarts voor een grondige 10.000 kilometer check.

Het mocht hier dan stil geweest zijn, maar Designerd zat dus echt niet stil. Hij poste al eerder over een mooi webproject voor Young Einstein, waarvan hij het (interactie-)ontwerp voor zijn rekening mag nemen. Het kostte hem veel tijd en energie, maar het resultaat mag er inmiddels zeker wezen. De bouw is ook al gestart, en Designerd zit inmiddels bij het ontwikkelteam om zich uitgebreid te bemoeien met de front-end. En daar heeft hij zin in, want hij heeft zeer goede ervaringen met de heren ontwikkelaars: hard werken, hard lachen en veel leren!

RAW

Daarnaast heeft Designerd dan eindelijk de RAW-functie op zijn geliefde Ricoh GR Digital ontdekt, wat hele mooie foto’s oplevert. Maar helaas ondersteunt zijn fotobeheerprogramma Aperture niet het type RAW (Adobe DNG) dat zijn camera uitspuugt. Erg vervelend, want nu ontstaan er plots twee gescheiden workflows: RAW importeren in Lightroom (wat wel Adobe DNG ondersteunt), en later in batch exporteren als TIFF naar Aperture. En de gewone jpg-opnamen gewoon direct importeren in Aperture. De reden hiervoor is dat Designerd in Aperture nu voor zo’n slordige tien jaar aan digitale foto’s heeft staan, volledig gesorteerd met trefwoorden, en met volledige en meerdere back-ups links en rechts op externe harde schijven en dvd’s.

Dus Designerd is wel gek om nu over te stappen. Lightroom ondersteunt dan wel zijn RAW-bestanden, maar heeft dan weer niet de mogelijkheid om meerdere bibliotheken te beheren. Designerd is dan ook bang dat hij zijn bric-a-brac oplossing nog wel even moet volhouden, in ieder geval tot Aperture met een update komt.

Keynoteness

Verder heeft Designerd zich natuurlijk diep verheugd op de Keynote van His Steveness. Nou, dat werd een lichte deceptie. Time-machine kenden we al, en is natuurlijk iets waar hij zich op verheugt, instant backups van alles wat je op je mac doet. Een flinke, externe harde schijf is dan wel een pre, liefst vastgeknoopt aan de nieuwe Airport Extreme. Moet het spaarvarken nog wel even meewerken tegen die tijd.

Nieuw was wel de presentatie van de nieuwe desktop van Leopard. En daar moest Designerd even flink slikken. Cupertino lijkt namelijk voor de verandering eens een keer van Redmond te hebben gekopieerd! Een semi-transparante menu-bar, met dito uitklapmenu’s, en nergens -zo het schijnt- de mogelijkheid dit uit te zetten? Designerd wenst vurig dat deze misser voor oktober wordt teruggedraaid, of dat in ieder geval de gebruiker de keuze krijgt om zelf te bepalen of hij dat wil! Designerd wil geen ‘Wow’ in zijn OS, zo!

En dan de Finder…. Tsja… Toen Apple ergens vorig jaar de stand-alone applicatie Coverflow kocht om Itunes mee op te leuken, had Designerd nog geen enkel vermoeden dat dit ongetwijfeld fraaie stuk eye-candy om door je muziekbibliotheek te bladeren, ooit als kernfunctie zou worden opgenomen binnen de Finder van Mac OS. Designerd ziet zichzelf nog niet door zijn documenten coverflowen, en heeft zo zijn gedachten bij de effectiviteit van deze functie. Maar goed, eerst zien en voelen, en dan een echt oordeel vellen. Apple mag bij hem nog steeds een potje breken.

UX Intensive Amsterdam

Designerd had dus ook de kans om zijn kennis op het gebied van Interaction Design wat bij te poetsen, tijdens de UX Intensive workshop dagen in Amsterdam. En, omdat dit georganiseerd werd door een gerenommeerd Amerikaans bureau als Adaptive Path, had Designerd natuurlijk bijzonder hooggespannen verwachtingen van dit gebeuren. Misschien wat onrealistisch  hoog.

Natuurlijk, de verhandelingen over het wireframen van Rich Internet Applications waren bijzonder interessant, en ook het idee van formuleren van Design Principles sprak hem aan. Designerd maakte driftig aantekeningen, had interessante gesprekken met vakbroeders uit heel Europa, at zich tonnetje-rond bij de copieuze lunches en gaf zich over aan bijzonder diepzinnige gedachten over het hoe en wat van zijn werk. De stevige deelnameprijs zeker waard.

Maar bij de laatste dag bekroop hem toch het gevoel dat er toch flink wat open deuren waren ingetrapt, en dat het merendeel van het overgebrachte feitelijk basiskennis was. Maar goed, de chocolade-croissants smaakten er niet minder om. En het gaf eigenlijk best een goed gevoel om bevestigt te worden dat hij en zijn collega’s met hun inzichten, methodieken en middelen niet eens zo gek bezig zijn.

Daarnaast was Designerd ook met een prangende vraag naar Amsterdan getogen, een vraag die hem al veel langer bezig houdt. Toen hij in een grijs verleden met dit werk begon waren veel disciplines als Interaction Design, informatie-architectuur en usability impliciet in zijn werk opgenomen. Hij maakte een praatje met de klant, en kwam met een plaatje op de proppen dat naar zijn inzicht alle aspecten van een goed ontwerp in zich droeg. En dat was dat…

Maar met de professionalisering van zijn vakgebied groeide de behoefte om het proces explicieter te duiden, waarbij tussentijds wireframes, prototypes, flowcharts en nog veel meer papieren producten werden geproduceerd. Dit alles, om zichzelf en de klant ervan te overtuigen dat de ingeslagen weg goed was, met al de micro-beslissingen mooi inzichtelijk op een rijtje.

Maar er was -ondanks deze nuttige voorstappen- een punt, een magisch moment, dat het papier ophield en het ontwerp ontstond. Een ongedocumenteerd stukje niemandsland tussen research en uitvoering: een black box, zo u wil. En als onversneden doe-het-zelf filosoof zat Designerd daar wel eens mee te stoeien: hoever moet je gaan met het vastleggen van je methodologie, als het uiteindelijk toch allemaal afhangt van dat ene ondefinieerbare moment van inspiratie.

Somewhere along the way an idea for the design pops into my head from out of the blue. I can’t really explain that part; it’s like magic. Sometimes it even happens before you have a chance to tell me that much about your problem! - Michael Bierut - This is my process

En daar was de zeer deskundige Dan Saffer zelf ook nog niet uit, en zijn zorgvuldig uitgesponnen verhaal eindigde dan ook met de ontnuchterende conclusie dat deze ‘magic’ nou eenmaal deel is van de praktijk van toegepast design. En dat het aan de kwaliteit van de ontwerper ligt of hij de goede keuzes maakt of niet.

Good designers have good hunches
They make good guesses

En op zich kan Designerd daar prima mee leven. Het sterkt hem alleen maar in het idee dat je methodiek niet heilig en onveranderbaar is, en zich dient aan te passen aan de omstandigheden van het project. Research is een middel. Geen doel op zich, waar aan het eind volautomatisch de beste oplossing uit komt rollen. En gelukkig maar!


No Comments Yet


There are no comments yet. You could be the first!

Leave a Comment

Twitter Updates for 2007-05-29 Snackbar